Τετάρτη, 19 Δεκέμβριος 2018

Εμπαγλιφλοζίνη: Μειώνει και τη λιπώδη διήθηση του ήπατος (εκτός από την αντιδιαβητική της δράση)

Η Εμπαγλιφλοζίνη πέρα από την αντιδιαβητική της δράση και τα οφέλη στον καρδιαγγειακό κίνδυνο, προσφέρει ακόμα ένα κομβικό όφελος.

Η εμπαγλιφλοζίνη είναι ένα φάρμακο για την θεραπεία του Διαβήτη τύπου 2 και φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει την λιπώδη διήθηση του ήπατος.

Τα άτομα που πάσχουν από Διαβήτη τύπου 2 παρουσιάζουν λιπώδη διήθηση σε ποσοστό 50%, η οποία είναι μια σημαντική παράμετρος της ίδιας της ασθένειας. Η λιπώδης διήθηση αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και εμποδίζει την αποτελεσματική θεραπεία του Διαβήτη.

Η μελέτη

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από μια μικρή μελέτη, που ανακοινώθηκε στο Σικάγο, στο συνέδριο  ENDO 2018: The Endocrine Society Annual Meeting. Η μελέτη με την κωδική ονομασία  E-LIFT study συμπεριέλαβε 50 άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, τα οποία παρακολουθήθηκαν για 20 εβδομάδες. Τα 22 από αυτά έλαβαν εμπαγλιφλοζίνη 10 mg, ενώ τα υπόλοιπα τη συνήθη αντιδιαβητική αγωγή.

Πριν και μετά τη μελέτη τα άτομα υποβλήθηκαν σε ειδική μαγνητική τομογραφία (MRI-derived proton density fat fraction technique). Με την τεχνική αυτή, οι ερευνητές ήταν σε θέση να υπολογίσουν με ακρίβεια, την ποσότητα του λίπους που είναι συγκεντρωμένο στο ήπαρ.

Στις δύο ομάδες η γλυκαιμική ρύθμιση ήταν παρόμοια, πριν και μετά την μελέτη. Από τα άτομα που έλαβαν εμπαγλιφλοζίνη, το 77% παρουσίασε μείωση της λιπώδους διήθησης και το 23% είχε σταθερή εικόνα. Στην άλλη ομάδα, που δεν έλαβε εμπαγλιφλοζίνη, το 25% αύξησε την συγκέντρωση του λίπους στο ήπαρ, το 50% παρέμεινε σταθερό και μόνο το υπόλοιπο 25% παρουσίασε μείωση.

Λιπώδης διήθηση και άλλα αντιδιαβητικά

Παρόμοια αποτελέσματα, ως προς τη μείωση της λιπώδους διήθησης του ήπατος, είχαν παρουσιάσει η ιπραγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη. Πρόκειται για δύο εταίρους εκπροσώπους των SGLT2 αναστολέων, στην ομάδα των οποίων ανήκει και η εμπαγλιφλοζίνη. Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος δράσης των φαρμάκων της κατηγορίας αυτής σχετίζεται με το όφελος στο ήπαρ.

Ένα άλλο αντιδιαβητικό φάρμακο, που ανήκει στην κατηγορία των GLP1 αγωνιστών, παρουσίασε επίσης ευνοϊκά αποτελέσματα στο ήπαρ. Συγκεκριμένα, η Λιραγλουτίδη σε ημερήσια δόση 1,2 mg, παρουσίασε 31% μείωση του λίπους στο ήπαρ.

Τα στοιχεία αυτά είναι πολύ ενθαρρυντικά, διότι η λιπώδης διήθηση είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί να έχει κακή εξέλιξη. Η χρόνια συγκέντρωση λίπους στο ήπαρ μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη στεατοηπατίτιδας και καρκίνου.

 

Αφήστε μια απάντηση